เรื่องที่ 1 ซ่อมกริ่งประตูหน้าบ้าน
"เฮ้ ! เมื่อวานนี้คุณบอกว่าจะไป
ซ่อมกริ่งประตูหน้าบ้าน ผม จนบัดนี้ทำไมยังไม่ไปล่ะ?"
"ผมน่ะ ! เมื่อวานนี้ไปที่บ้านคุณ 3
ครั้ง แต่ละครั้ง กดกริ่งประตู
ก็ไม่เห็นมีใครเปิดประตูออกมา ผมจึงกลับบ้าน
น่ะซิ !!!!!" |
----------
เรื่องที่
2 ซื้อไม้ขีดไฟ
หญิงคนหนึ่งเรียกลูกชายให้ไปซื้อไม้ขีดไฟ
ลูกชายถือเงินกำลังจะออกจากบ้าน
คุณแม่ได้สำทับลูกชายว่า "ซื้อไม้ขีดไฟดี ๆ มานะ หากซื้อที่ไม่ดีกลับมา
จะโดนตี"
ลูกชายพยักหน้ารับคำแล้วออกไป ไม่นานนักก็ซื้อไม้ขีดไฟกลับมา
คุณแม่รับไม้ขีดไฟจากลูกแล้วถามว่า "ไม้ขีดไฟนี่ดีหรือเปล่า ?"
ลูกชายตอบว่า "ดีครับ แต่ละก้านดีทุกก้าน
ครับ"
คุณแม่ส่ายศีรษะ ไม่เชื่อน้ำมนต์ลูกชาย ทำให้ลูกชายละล่ำละลักพูดอย่างร้อนใจว่า
"ผมลองขีดดูแล้วทุกก้าน
ดีทุกก้าน ทำไมแม่ไม่เชื่อผมล่ะครับ !!!!!" |
----------
เรื่องที่
3 แม้แต่วันอาทิตย์ก็ไม่ใช่
อาฝานถี
เปิดร้านเล็ก ๆ รับจ้างย้อมผ้าให้แก่ผู้คนในละแวกใกล้ ๆ ได้รับความนิยมอย่างมาก
แต่มีชายคนหนึ่งรู้สึกอิจฉาเมื่อใคร ๆ ต่างพูดถึงความสามารถของ อาฝานถี
คิดอยากจะหาความยุ่งยากมาให้แก่ อาฝานถี วันหนึ่งจึงนำผ้าผืนหนึ่งมาที่ร้านย้อมผ้า
แค่ย่างเท้าเข้าประตูก็ส่งเสียงดังว่า
"นี่ ! อาฝานถี ! ย้อมผ้าผืนนี้ให้ฉันหน่อย จะดูว่าคุณมีฝีมือย้อมผ้าอย่างไรบ้าง
!"
"ท่านต้องการให้ย้อมผ้าเป็นสีอะไรครับ ?"
"ฉันต้องการให้ย้อมเป็นสีชนิดหนึ่งที่เรียกว่า สีอะไรก็ไม่ใช่
!"
"สีอะไรครับที่เรียกว่า สีอะไรก็มิใช่
?"
"อย่างนี้ไง ! ไม่ใช่สีแดง ไม่ใช่สีเหลือง ไม่ใช่สีฟ้า ไม่ใช่สีดำ
แม้แต่สีขาวก็ไม่ใช่ คุณรู้จักไหม ?"
"รู้ครับ ! รู้ครับ !" อาฝานถีไม่มองชายคนนั้น ได้แต่รับผ้ามาจากเขา
"ผมทำให้ท่านได้แน่ ๆ ครับ"
"อะไรนะ ! ทำได้หรือ ?" ถามด้วยความประหลาดใจ "ดีละ!
ดีละ! ถ้าอย่างนั้นฉันมารับได้วันไหน ?"
"ท่านมารับได้ใน วันหนึ่งนั้น
ครับ" อาฝานถีพลางพูดพลางโยนผ้าลงบนโต๊ะ
"วันหนึ่งนั้น คือวันอะไร
?"
"ไม่ใช่วันจันทร์ ไม่ใช่วันอังคาร ไม่ใช่วันพุธ ไม่ใช่วันพฤหัสบดี
ไม่ใช่วันศุกร์ ไม่ใช่วันเสาร์ แม้แต่วันอาทิตย์ ก็ไม่ใช่ ! ถึง วันหนึ่งนั้น
เมื่อไรท่านก็มารับก็แล้วกัน !!!" |
----------
เรื่องที่ 4 ถุงบรรจุความฉลาด
ขุนนางมองโกลคนหนึ่ง
แข่งขันความฉลาดกับชายยากจน ชื่อ ปาลาเกินชาง ผู้มีชื่อเสียงด้านความฉลาดเป็นหนึ่งในเวลานั้น
เขาเที่ยวตามหาไปทุกทิศทาง ในที่สุดได้พบ ปาลาเกินชางนั่งพิงต้นไม้ใหญ่
และกำลังสูบบุหรี่อย่างสบายใจ ขุนนางตะโกนลงมาจากหลังม้าที่ขับขี่อยู่ว่า
"ปาลาเกินชาง ! ได้ยินว่าแกเป็นคนฉลาดที่สุด ใช่ไหม !"
ปาลาเกินชางตอบว่า
"ท่านไม่ควรพูดอย่างนี้ แต่ว่าผู้คนต่างพูดกันว่า ผมค่อนข้างฉลาดครับ"
ขุนนางพูดว่า "ดีแล้ว ! วันนี้แกกับฉันมาแข่งขันความฉลาดกันดีกว่า
หากแกหลอกฉันได้ ฉันจะยกม้าตัวนี้ให้แก แต่หากหลอกฉันไม่ได้ ฉันจะใช้ดาบเล่มนี้ตัดคอแก"
พูดพร้อมกับดึงดาบออกมาจากข้างกาย "ปาลาเกินชาง ! เห็นดาบของฉันไหม
?"
"เห็นแล้วครับ
แต่ว่าวันนี้ผมไม่อาจแข่งความฉลาดกับท่านได้ครับ" ปาลาเกินชางพูดอย่างร้อนใจ
"ความฉลาดของผมตอนนี้เก็บอยู่ในถุงใบหนึ่ง วันนี้ผมไม่ได้นำถุงนั้นมาด้วยครับ
หากว่าถุงนั้นอยู่กับผม ผมจะไม่กลัวท่านเลยครับ"
ขุนนางโกรธ พูดว่า
"ถ้าอย่างนั้นแกรีบไปนำถุงใบนั้นมาซิ ฉันจะคอยแกอยู่ตรงนี้"
"ที่นี่ไกลจากบ้านของผมเหลือเกิน
ไปแล้วไม่รู้จะกลับมาได้ตอนไหน อย่างนี้ดีกว่าครับ หาวันอื่นแข่งกันดีกว่าครับ
วันนี้ผมไม่มีเวลาจริง ๆ ครับ"
"ไม่ได้ ! วันนี้เราจะต้องแข่งขันกันให้ได้
หากว่าเดินไปช้ามาก แกก็ควบม้าของฉันไปซิ"
"ไม่ได้ครับ
ไม่ได้ครับ วันนี้ผมไม่มีเวลาจริง ๆ ครับ"
"ทำไมไม่มีเวลา?"
"ท่านไม่เห็นหรือครับว่า
ผมกำลังนั่งยันต้นไม้นี้อยู่ ต้นไม้จะล้มอยู่แล้ว ผมไม่ยันไว้ไม่ได้ครับ
!"
"มา ! ฉันยันแทนแกก่อน
แกรีบไป รีบมา นะ" พูดจบก็ส่งม้าให้ปาลาเกินชาง แล้วเข้าไปนั่งยันต้นไม้แทน
"ฮ่า ! ฮ่า
!" ปาลาเกินชางขึ้นขี่ม้าแล้วหัวเราะ "นี่ไง ! สิ่งที่ท่านอยากให้ผมหลอกท่าน
!"
พูดจบก็ควบม้าจากไป |
----------
ความเห็นของผู้เขียน
ไม่มีความเห็นเป็นพิเศษ
เป็นเพียงเรื่องขำขันแบบจีน ๆ เท่านั้น คงจะเป็นการบันเทิงเล็ก ๆ น้อย
ๆ นะครับ |
