วันอาทิตย์
หลังอาหารเช้า บิลลี่ มาหา
หวังน้อย ที่ห้องพักใน
มหาวิทยาลัย
อ้อ
! คุณนั่นเอง บิลลี่, นานแล้วไม่ได้มาที่นี่ วันนี้ลมอะไร หอบคุณมาได้
เนี่ย ?
ผมมาหาคุณ
เพื่อขอทราบอะไรบางอย่างน่ะ
เรื่องอะไรล่ะ
?
ผมได้ยินมานานแล้วว่า
ที่ปักกิ่งมี โรงงานกระจกเคลือบสี ( หลิว-หลี-ฉ่าง
) ผมมาอยู่ที่ประเทศจีนกว่าครึ่งปีแล้ว ยังไม่เคยไปเที่ยวเลย
วันนี้อยากไปเที่ยวชมสักหน่อย เพียงแต่ว่ายังไม่รู้ว่าจะไปอย่างไร จึงคิดมาถามคุณ
ไง
ช่างพอดีจริง
ๆ วันนี้ผมจะกลับบ้าน เส้นทางผ่าน หลิวหลีฉ่าง
ด้วย ผมพาคุณไปเที่ยวตอนช่วงเช้า ส่วนช่วงบ่าย ผมก็กลับบ้าน ดีไหมล่ะ?
อย่างนั้นก็ขอขอบคุณมาก
ๆ เลย
ระหว่างมุ่งหน้าไปหลิวหลีฉ่าง
หวังน้อย บอกแก่ บิลลี่
ว่า หลิวหลีฉ่าง
เป็น ถนนสายวัฒนธรรม ที่เก่าแก่ของปักกิ่ง
เป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของปักกิ่งด้วย ประมาณว่ามีอายุกว่า 300
ปีแล้ว เป็นย่านที่ถูกจัดไว้ ขายของเก่า-ของโบราณ ขายรูปภาพ-ตัวหนังสือ
ขายหนังสือ-พู่กันเก่า ๆ ขายก้อนหมึก-หินฝนหมึก และ ขายกระดาษ เป็นต้น
ถนนสายนี้ไม่ยาวมาก แต่มีร้านค้าย่อย ๆ อยู่มากมาย
ฟังขึ้นมาแล้ว
รู้สึกว่า คุณหวัง เข้าใจเรื่อง หลิวหลีฉ่าง ดีนะ ผมจึงขอถามว่า คุณบอกว่าเป็น
ถนนสายวัฒนธรรม แล้วทำไมจึงมีชื่อว่า
โรงงานกระจกเคลือบสี (
หลิว-หลี-ฉ่าง ) ล่ะ?
เรื่องนี้เล่าขานกันมานานแล้ว
ก่อนสมัยราชวงศ์ หยวน พื้นที่ที่เป็น
หลิวหลีฉ่าง นี้ เป็นเพียงหมู่บ้านแห่งหนึ่ง จนถึงสมัยราชวงศ์ หยวน
ได้เริ่มตั้งเตาเผากระจกเคลือบสี เมื่อถึงราชวงศ์
หมิง มีการก่อสร้างพระราชวังในกรุงปักกิ่ง
ซึ่งต้องการ ผลิตภัณฑ์กระจกเคลือบสี เป็นจำนวนมาก ในความต้องการนั้น ผลิตภัณฑ์ส่วนใหญ่ถูกผลิตที่นี่
สถานที่นี้จึงถูกเรียกว่า หลิว-หลี-ฉ่าง
ผมคิดว่าคงจะได้ชื่อมาอย่างนี้แหละ จนกระทั่งมาถึงฮ่องเต้
คังซี ของราชวงศ์ ชิง
ที่นี่จึงกลายเป็น ถนนสายวัฒนธรรม
ทั้งสองมาถึง
หลิวหลีฉ่างแล้ว สองฟากถนนปรากฏร่องรอยสีสันแห่งวัฒนธรรมประเพณีของจีนอย่างเด่นชัด
มีร้านหนังสือเก่า ร้านรูปภาพ-ตัวอักษร ร้านของโบราณ ร้านครุภัณฑ์ ต่อเนื่องกันไป
มีผู้คนเดินไปเดินมามากมายเหมือนน้ำที่ไม่ขาดสาย ในบรรดาผู้คนเหล่านั้น
มีไม่น้อยที่เป็นคนต่างชาติ และคนจีนโพ้นทะเลที่กลับมาเยี่ยมมาตุภูมิ
หวังน้อย
กับ บิลลี่ เลือกเข้าไปที่ร้านชื่อ หรงเป่าไจ
ก่อน เพียงก้าวเท้าเข้าไป ต่างรู้สึกเหมือนว่าถูกมนต์สะกดให้หลงใหล
จาก รูปภาพ-ตัวอักษร ที่แขวนอยู่บนผนังแผ่นแล้วแผ่นเล่าเหล่านั้น
ช่างเหมือนวังแห่งศิลปะจริง
ๆ บิลลี่พูดกับหวังน้อย เคยได้ยินว่า ร้านนี้มีประวัติความเป็นมานานมากกว่า
200 ปีแล้วใช่ไหม ?
ใช่แล้ว
หวังน้อย ตอบ แต่ว่า ด้วยเหตุผลต่างต่างนานาก่อนหน้านี้ หรงเป่าไจ
เจริญไปได้ไม่มาก จน ประเทศจีนใหม่ (
สาธารณรัฐประชาชนจีน ผู้เขียน ) ถูกตั้งขึ้น หรงเป่าไจ
ได้รับความเอาใจใส่จากรัฐบาลของประชาชน จึงกลายเป็นแหล่งวัฒนธรรมประเพณีของประชาชน
อย่างแท้จริง ได้เกิดงานศิลปะ ที่เฟื่องฟูมั่งคั่ง รวมทั้งได้มีการแลกเปลี่ยนศิลปะ
กับนานาชาติ มีผลงานด้าน ศิลปกรรม เป็นจำนวนมาก นักศิลปะ-วัฒนธรรม ทั้งใน
และ นอกประเทศ เมื่อมาเยือนปักกิ่ง ล้วนชื่นชอบที่จะแวะเวียนมาเที่ยวที่นี่
เพื่อเลือกซื้อหาผลงานที่หลากหลายตามต้องการ
หวังน้อย
และ บิลลี่ คุยไปพลาง เพลิดเพลินไปพลางต่อคุณค่าของรูปภาพตัวอักษรเหล่านั้น
คุณหวัง
! มีรูปภาพหลายภาพไม่เหมือนของใหม่เลยนะ
คงไม่เหมือน
, ส่วนใหญ่แล้วเป็นรูปภาพโบราณที่มีชื่อเสียงน่ะ
รูปภาพโบราณที่มีชื่อเสียง
! นำมาวางขายได้ด้วยหรือ ?
หวังน้อย
ยิ้มแล้วยิ้มอีก พูดว่า ทั้งหมดนี้มิใช่ของโบราณตัวจริง
แต่เป็นผลงานที่คนงานใน หรงเป่าไจ
สร้างสรรค์ขึ้นมาใหม่ โดยอิงกับของโบราณ
น่ะ
อย่างนั้นหรือ
! เทคนิคการทำใหม่อย่างนี้
ดูแคลนไม่ได้เลยนะ รูปภาพพวกนี้ มองดูแล้วเหมือนผลงานตัวจริง จริง ๆ
ถูกต้อง
! การใช่ เทคนิคแบบเดิมสร้างผลงานออกมาใหม่
ทำให้ผลงานเหล่านี้แทบจะแยกไม่ออกว่า ไหนจริง ไหนปลอม
ด้วยเหตุนี้ แม้ว่าของที่ขายที่ หรงเป่าไจ จะไม่ใช่ของแท้
แต่มีการอนุรักษ์จิตวิญญาณของต้นฉบับ ไว้เป็นอย่างดี เช่นเดียวกับ
คุณค่าที่สูงยิ่งของศิลปะ ด้วย จึงเป็นที่ยอมรับของผู้ที่มีใจรักในศิลปะทั้งในและนอกประเทศอย่างกว้างขวาง
คุณพูดอย่างนี้ ทำให้ผมอยากซื้อเก็บไว้หลาย ๆ ชิ้น ตอนเรียนจบ กลับบ้าน-กลับประเทศ
จะได้มีของที่ระลึกกลับไปฝากใคร ๆ ได้ หวังน้อย กับ บิลลี่ ออกจาก หรงเป่าไจ
เมื่อเวลา 10 นาฬิกาเศษ แล้ว พวกเขาเดินต่อไปยังร้านขายหนังสือจีน ด้วยความสุขล้นใจ
ความเห็นของผู้เขียน
ศิลปะ-วัฒนธรรม
ดั้งเดิมของจีน ยังเป็นมรดกตกทอด จากโบราณ จนถึงปัจจุบัน ทำให้คนรุ่นใหม่สามารถผลิตผลงานออกมาจรรโลงโลกได้อย่างต่อเนื่อง
เป็นสิ่งที่น่าภูมิใจ และน่าเป็นแบบอย่างที่ดีของมวลมนุษย์ชาติ แต่เป็นข้อคิดอย่างหนึ่งว่า
หากมีผู้เสนอขายของโบราณของจีนให้ ต้องคิดให้รอบคอบ ดูให้แน่ใจว่าเป็นของโบราณจริง
ๆ ยกเว้นว่าต้องการได้ผลงานที่เหมือนจริง ก็ไม่ต้องคิดมาก มีผลงานสวย ๆ งาม
ๆ ที่น่าสะสมด้วยราคาไม่แพงให้ซื้อหาอยู่มากมาย และจะไม่รู้สึกว่าถูกหลอกด้วย
